SOMERO
La humideco
kuŝiĝas
peza
en l’ aero
de l’ somero.
La nuboj fumecaj
sen plua energio
sin apogas
sur la suproj de l’ montoj
por ripozi.
La pintoj de la luno
tiklas la ĉielon
punktitan de flametoj
kaj etaj lampiroj
kun brilaj lumiloj
flugas ĉirkaŭ ni.
Estas nia tasko
kapabli ilin kapti.
Tiberio Madonna
Ĉi tiu poemo aperis en la numero 321 de Penseo.
Nessun commento:
Posta un commento