LA PANORAMO

La panoramo.
La panoramo sen suno.
Malbela.
Eĉ se ĝi estus bela
ĝi estus malbela.

La panoramo kun suno.
Bela.
Kvankam ĝi estas bela
ĝi estas malbela
la panoramo sen amo.

Tiberio Madonna

ITALA

Mevo en Sorrento sen suno.

TRANS LA TEMPO

Mi estas vivanta
pluan vivon
strangan
ekster la tempo.
Mi estas kaŝrigardanta
sen permeso
tra la truo de seruro
kiam ĉio estas finiĝinta
kaj mi vidas
kio okazas
trans la limo
post
la frapo fatala
mi vidas tion
kio ne estas por mi,
mi sentas tiel.
Kion mi faras?
Kion mi faras ĉi tie
ankoraŭ ĉi tie?
La filmo finiĝis
la kinejo malplenas
kial mi
troviĝas ankoraŭ
en la ludo
kiu ja fine estas
de fremdaj bildoj?
Tamen
ĉi tie mi restas
trans la tempo
mergite
en la nenion
kiu daŭrigas flui
sed ne apartenas al mi.

Tiberio Madonna

ITALA

SUR LA TRAGEDION

La suno
lumas sur la tragedion
kaj mi frapus ĝin per pugno
igante ĝin forkuri
kaj resalti
sur la muroj de la pupteatro
por poste fali
sur la fonon bluan puran
kaj trui la veston de l’ destino.
Tra la truo
brulfarita
kvazaŭ tiu de cigaredo
aperus horora
ĉiu speco de insektoj
vermoj kaj parazitoj
montrantaj al la mondo mirigata
la hororon kaj la honton
de l’ senkompata intrigo
plektata sur la mizeraj ĉifonaĵoj
de ni.
Kaj tiu suno
el la fora kamero
ne prokrastus ekbruligi fajron
sur la tuta vesto
brila el sateno blua
kaj ekde tio
ĉio estus incendio.
Kontraŭe
obstina kaj firma
ĝi
lumas sur la tragedion.

Tiberio Madonna

IDO
ITALA

NOKTO SANKTA

 

Karaj legantoj,

ĉi sube estas nova versio en Esperanto de la fama kanto de Kristnasko Stille Nacht (Silent Night). Ĝi ne estas laŭvorta traduko, kaj ankaŭ metrike ĝi havas tre partikularan aranĝon.

NOKTO SANKTA

Nokto sankta!

Ĉio nun dormas jam.

En la sorĉita

nokto stelita

jen de l’ Sinjoro

la koro.

Nokto ĉarma!

Kantas nun en kampar’

per melodio

fare de Dio

la ĥor’ anĝela

ĉiela.

Nokto luma!

Brilas la tuta val’

dank’ al arĝenta

stel’ orienta;

gvidas al celo

la stelo.

Tiberio Madonna

Kompreneble oni kantas ĝin laŭ la tre konata melodio de Stille Nacht. Nu, se vi jam provis kanti ĝin, vi certe diris “sed kiel oni kantas ĉi tiun tekston?”. Unuavide ŝajnas, ke ne estas eble enirigi la vortojn en la muzikon. Tio estas pro la partikulara aranĝo, pri kiu mi parolis: ĝi karakterizas kaj distingas ĉi tiun version de ĉiuj aliaj. La aparta karaktero konsistas en la fakto, ke ĝi havas multe da melismoj, t. e. vokaloj, kiuj kantiĝas sur pluraj notoj anstataŭ nur unu. Jen detale kiel oni kantas ĝin:

No-o-okto sa-a-ankta!

Ĉi-o nun dormas jam.

En la so-o-orĉi-i-ita

nokto ste-e-eli-i-ita

jen de l’ Si-i-injoro

la-a-a ko-o-oro.

No-o-okto ĉa-a-arma!

Kantas nun en kampar’

per melo-o-odi-i-i-o

fare de-e-e Di-i-i-o

la ĥor’ a-a-anĝela

ĉi-i-i-e-e-ela.

No-o-okto lu-u-uma!

Brilas la tuta val’

dank’ al a-a-arĝe-e-enta

stel’ ori-i-i-e-e-enta;

gvidas a-a-al celo

la-a-a ste-e-elo.
 

ĈU LA SENCO?

Ĉu la senco?

La nokto venis
nigra
por forporti de mi la bonon
kaj la tago ne estos
tago
ĉar ĝi lumos false ĝoja
sur la dismalfermitaj pordoj
de l’ doloro.
Kvin lunoj da sufero
pentris la malbonecon
de l’ homoj
sur la tolo de mia koro
sanganta
kaj la ruĝo forfluanta
ruĝigas ĉiun scenon
de ĉi tiu teatraĵo.
Revoj sen flugiloj
sufokiĝas sub la cindro
de l’ espero brulinta
kaj detruita.
Kial naskiĝi?
Kial vivi?
Kial morti?
Kial ĉio?
Por la utilo, por la konstruo, por la plenumo…
de l’ nenio.

Tiberio Madonna

Gutoj da klorofilo

Karaj legantoj,

mi havas la plezuron prezenti al vi mian unuan Esperanto-poemaron: "Gutoj da klorofilo".

 

 

Tiberio Madonna,

Gutoj da klorofilo,

Poemoj (kun prefaco de Carlo Minnaja),

Eldonejo La Plumo, Italio,

2019,

82 paĝoj,

elektronika publikaĵo en PDF-formo,

senpaga.

 

 

Ĝi enhavas la sekvajn poemojn:

 

Enkonduke:

----------MARZO
----------MARTO

 

VERDO

VINTRO

NOKTA SCENO

FRENEZO

TRA LA STRATOJ DE VI

LA ORFAJ VORTOJ

PRINTEMPO

TAGO DE PRINTEMPO

SEN NI

VIA KAŜITA AMO

TAGA SCENO

SOMERO

SOMERO EN LA KAMPOJ

LA SOLDATETO KAJ LA DANCISTINO

AŬTUNO

AŬTUNO VERDA

PROMENO TRA LA JARO

KLOROFILO

 

Apendice:

----------LA PIOGGIA NEL PINETO

----------PLUVO EN LA PINARON

 

 

Oni povas ricevi la libron senpage, simple sendante ret-mesaĝon al la adreso: gutipoemi@libero.it
Vi ricevos la PDF-libron per ret-mesaĝo.

 

 

Bonan legadon!

 

Tiberio
 

LA SOLDATETO KAJ LA DANCISTINO

LA SOLDATETO KAJ LA DANCISTINO

La soldateto el ligno
kun la rigardo fiera
laŭ la ritmo de l’ milito
marŝis tra la strato;

tra la strato dancis
laŭ la muziko de l’ animo
kun romantika rideto
la dancistino el ŝtofo.

La fadenoj de l’ amo
interligis iliajn rigardojn
kaj la paŝoj saltetis
sur la notoj de l’ koro.

La ligno faris breĉon
en la delikata ŝtofo
varma kaj morbida
de la dolĉa dancistino.

Sub la uniformo
la fiera soldateto
kaŝis koron
kiu ekdancis kun la ŝia.

Kaj dancadis graciaj
la paŝoj de li kun la paŝoj de ŝi
kiu estis pli kaj pli malpeza
dum ŝia koro flamiĝis.

Sub la vesteto
el velur’ flava kaj roza
estis koro el vato
dancanta en la dancistino.

Sub la uniformo
la fiera soldateto
kaŝis koron
lignan, duran kaj pintan.

En brakum’ la koro-pinto
senmova el ligno
pikis ŝin en la vato
konfuzita en la doloro.

La soldateto el ligno
kun la rigardo fiera
ridetis frostan rideton
dum li foriĝis de ŝi.

Kaj li marŝis tra la strato
forportante kun si
la vaton elŝiritan al ŝi
kiu dronis en la trompo.

Tiberio Madonna

Ĉi tiu poemo aperis en la numero 323 de Penseo.